ครูเล็ก ภัทราวดี มีชูธน กล่าวว่า… “…ลิเก เป็นศิลปะพื้นบ้านที่กำลังเสื่อมความนิยม เพราะขาดการสนับสนุน และไม่มีโอกาสได้รับการพัฒนา ให้เข้าถึงผู้ชมในยุคสมัยปัจจุบัน จึงไม่สามารถสร้างเป็นอาชีพที่มั่นคง และเป็นประโยชน์ ต่อสังคม และเยาวชนได้ อีกทั้ง การสืบสานยังถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น และทำกันในระบบครอบครัว จึงเป็นเหตุให้ไม่เป็นที่แพร่หลายนัก น่าเสียดายหาก ลิเก ศิลปะเก่าแก่ของชาติ ซึ่งเป็น ละครเพลงที่มีเอกลักษณ์ ทั้งการร้อง การรำ การดนตรี กำลังจะสูญหายจากชาติไทย ….สมควรจะพัฒนาศิลปินที่มีอยู่ ซึ่งเป็นลูกหลานของคณะลิเก และถ่ายทอดภูมิปัญญาสู่เยาวชนที่สนใจ ให้ได้รับการฝึกหัด โดยครูผู้เชี่ยวชาญ อาทิ ครูบุญเลิศ นาจพินิจ (ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง ลิเก) คุณเลียงผา ตาหวาน (ศิษย์หอมหวล) และคุณมยุรี อิสระเสนา ณ อยุธยา (ผู้เชี่ยวชาญด้านวรรณคดีไทย) มาถ่ายทอดองค์ความรู้เดิม ตลอดจนสร้างสรรค์รูปแบบการนำเสนอใหม่ๆ โดยผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะศาสตร์ ผ่านกระบวนการสร้างสรรค์ละครในแบบต่างๆ อาทิ การละคร การร้อง การรำ การดนตรี และการเชิดหุ่น ที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว ให้มีความน่าสนใจ สามารถเข้าใจเรื่องราวได้ง่าย และทันสมัยไปกับเรื่องราวในปัจจุบันการณ์ ตลอดจนสอดแทรกปรัชญาในการดำรงชีวิตอย่างมีสุข เพื่อการพัฒนาศิลปะการแสดงลิเก ให้มีคุณภาพ ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจและเป็นต้นแบบให้กับเยาวชน ในการสร้างสรรค์ละคร ในรูปแบบอื่นๆ ตามความถนัดของตนเองและพื้นที่ต่างๆ อีกทางหนึ่งด้วย….”